Οι οδηγίες ήταν σαφείς και το βρήκα πολύ εύκολα. Κι όταν βλέπεις πάνω από το δρόμο το κτήμα ν’ απλώνεται μπροστά σου πραγματικά ενθουσιάζεσαι. 5 στρέμματα είναι. Χώρος που εκτός από στίβος εκπαίδευσης είναι και ξενώνας για τους μικρούς ή και μεγαλύτερους φίλους μας.

Στάθμευσα (παρκάρισα ... στη δημοτικιά) το αυτοκίνητο και προς στιγμή νόμισα ότι δε με είχαν δει. Έφτιαχναν πράγματα με τους εργάτες. «Είναι κανούργιος ο χώρος –μου λέει ο κ. Ντούλος- και όπως βλέπεις ακόμα το φτιάχνουμε». Πήγαμε μέσα στο γραφείο. Έγιναν οι απαραίτητες συστάσεις (με την κ. Ντούλου και την κόρη του, Ευαγγελία) και «έριξα» τις πρώτες αναγνωριστικές ματιές στο χώρο. Ιδιαίτερα προσεγμένος με αρκετή έμφαση στα τρόπαια. Στις νίκες, στις πρωτιές... Όλα αυτά που καταξιώνουν έναν επαγγελματία στη συνείδηση του κόσμου.


Η πρώτη αγάπη ήταν ...Pointer!
Ευθύς άνθρωπος ο κ. Διονύσης, γεννημένος από κυνοφιλική-κυνηγετική οικογένεια με ιδιαίτερη αγάπη στα σκυλιά. Από τα 12 χρόνια του άρχισε να διαβάζει για θέματα καθαροαιμίας με τις ιδιαιτερότητες και τις ιδιομορφίες κάθε φυλής. Βέβαια, η αγάπη η πρώτη ήταν τα Pointer! Ναι, καλά διαβάσατε τα Pointer.  «Ο κόσμος με ξέρει με Setter, μου λέει. Ήμουν τυχερός γιατί το πρώτο καθαρόαιμο σκυλί που είχα ήταν ένα Pointer. Ήταν ορόσημο για μένα! Είναι πολύ σημαντικό αφού επιλέξεις  την φυλή για τις αρετές  που έχει , να δείς ότι ταιριάζει και σε σένα».


Γιατί Setter;
Μ’ έτρωγε όμως να τον ρωτήσω για τη στροφή αυτή στη ζωή του. Γιατί αποφάσισε ν’ ασχοληθεί με τα Setter. Έμαθα λοιπόν ότι τα θαύμαζε. Σαν χαρακτήρες, σαν σκυλιά εργασίας. Ίδια αποτελέσματα με τα pointer στο κυνήγι, αλλά με διαφορετικό τρόπο. Συν το ότι είναι και σκύλοι συντροφιάς. Έτσι λοιπόν το 1982 πήρε το πρώτο του Setter. Τον  «Ρας». Μέχρι το 1992 δήλωνε απλά κυνόφιλος.
Και ...ξαφνικά το 1993 πήγε στην Ιταλία, έψαξε για ένα μήνα περίπου την αγορά κι έφερε τον Martini, το ΝΕΟΝ και τη DIDA. Έτσι ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα σαν εκτροφέας κι εκπαιδευτής.


Τίτλοι , νίκες κι ηθική ικανοποίηση
Τη συνέχεια λίγο πολύ τη γνωρίζουμε όλοι. Τίτλοι, νίκες, παγκόσμια αναγνώριση! (1ο καλύτερο εκτροφείο κόσμου στο Μιλάνο το 2000) Τι άλλο να ζητήσει κανείς? Κι όμως μου είπε, αγαπητοί μου φίλοι το εξής: «Η προσπάθεια που έχουμε κάνει, ανταμείβεται ηθικά Εάν καταφέρουμε να κρατήσουμε αυτή την πορεία, πιστεύω ότι θα μείνει  ένα καλό κεφάλαιο στην ελληνική κυνοφιλία. Ελπίζω τα παιδιά μου να έχουν  το ίδιο πάθος! Να συνεχίσουν αυτό που κάνω, να δώσουν το δικό τους στίγμα και να πάνε ακόμα καλύτερα».

Γραμμική εκτροφή
Εκεί είναι το μυστικό της επιτυχίας. Διαφωνείτε; Ξέρετε τι είναι η γραμμική εκτροφή; Εάν ναι, είστε από τους ενημερωμένους αναγνώστες μας και πολύ μας αρέσει! Εάν δεν ξέρετε –ούτε γω ήξερα- μάθετε λοιπόν ότι: «Η αναπαραγωγή μεταξύ συγγενών με βαθμό συγγένειας μεγαλύτερο του α’ βαθμού (όχι αιμομιξία δηλαδή), βοηθά στο να διατηρηθούν τα ομοιογενή χαρακτηριστικά που υπάρχουν σ’ αυτές τις γραμμές αίματος». Τάδε έφη. (Εγώ δε διαφωνώ μέχρι να μάθω και τις υπόλοιπες μεθόδους αναπαραγωγής. Θα το ψάξω και θα κάνουμε και σχετικό άρθρο σ’ επόμενο τεύχος).


Τι έχω ξεχάσει; Τι έχω ξεχάσει;
Έχω ξεχάσει ν’ αναφερθώ στην γλυκύτατη κα. Ντούλου και στην επί 10ετία  «βοηθό» στις εκθέσεις –και όχι μόνο- αλλά κι επίσημη εκτροφέα κόκερ, Ευαγγελία.
Καθ’ όλη την κουβέντα μας με τον κ. Ντούλο, ήταν εκεί και παρακολουθούσαν  τη συζήτηση διακριτικά. Βοήθησαν τα μέγιστα κατά την ξενάγηση στους χώρους και κατά τη φωτογράφιση. Έπαιξαν το ρόλο του ...οργανωτή κατά τη φωτογράφιση και γενικότερα έδειξαν ότι έχουν βάλει κι αυτές τη δική τους πινελιά στην μακρόχρονη πορεία του εκτροφείου “D.Doulos”. (ζητώ συγγνώμη κυρίες μου που σας «ξέχασα», αλλά ο Διονύσης ήταν καταιγιστικός στη συνέντευξη και με συνεπήρε)


Πολυχώρος
Κλείνοντας την παρουσίαση του εκτροφείου “D.Doulos”, θα πρέπει ν’ αναφέρω την πολύ καλή δουλειά που έχει γίνει στις νέες του εγκαταστάσεις από θέμα χώρων που εκτός από την εκπαίδευση (βασική υπακοή, εκθέσεις μορφολογίας, κυνήγι κλπ), έχει τη δυνατότητα να φιλοξενήσει και να καλλωπίσει το σκύλο σας. Μέχρι και ειδικό χώρο για γέννες έχει διαμορφώσει!

Μετά από 3 συνεντεύξεις...
αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι η υστεροφημία είναι το πρώτο πράγμα που θέλει κάποιος. Ν’ αφήσει κάτι πίσω του. Στους επόμενους. Στα παιδιά του, στα παιδιά μας. Και από τη στιγμή που δεν είναι αυτοσκοπός το κέρδος, ότι κάνεις το κάνεις πιο σωστά. Με περισσότερο «πάθος» όπως είπε και ο κ. Ντούλος. Τότε έχεις πραγματικά καλά αποτελέσματα.