ούτε αθλητικό ρεπορτάζ κάνω, οπότε έχω το «δικαίωμα» να πω ότι η φυλή που μ’ έχει «στιγματίσει» είναι οι βελγικοί ποιμενικοί και συγκεκριμένα τα Γκρένενταλ (Groenentael).

Για το λόγο αυτό πήρα τηλέφωνο τον κ. Ιωαννίδη και αφού έγιναν οι απαραίτητες συστάσεις, την επομένη το πρωί έφυγα για Αυλώνα ώστε να γνωριστούμε κι επισήμως. Μπορώ να πω ότι είχα μια κάποια αγωνία. Αφενός μεν γιατί δεν τον «ήξερα» καθόλου ως άνθρωπο –αν και είχαμε βρεθεί πολλές φορές τα τελευταία 8 χρόνια σε αγώνες, ποτέ δεν είχαμε συστηθεί–, αφ’ ετέρου γιατί θα ερχόμουν πολύ κοντά με τα σκυλιά που αγαπώ και θαυμάζω.
Όμως, ο κ. Ιωαννίδης είναι από τους ανθρώπους που γίνονται συμπαθείς από την πρώτη στιγμή. Πρόσχαρος κι ευγενικός, δεν σου αφήνει περιθώρια για δεύτερες σκέψεις. Συν το ότι είναι σε μια «διαρκή κίνηση» για να σου δείξει πράγματα και να τεκμηριώσει αυτό που θέλει να σου πει.

Στον Αυλώνα
Με υποδέχτηκε στις εγκαταστάσεις του εκτροφείου του, μπροστά σε ένα εντυπωσιακό φρούριο, μέσα στο οποίο δεσπόζει ένας πύργος.

Ο Κώστας Ιωαννίδης γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Κάιρο από γονείς νησιώτες. Έμεινε εκεί έως τα 12 χρόνια του. Η αγάπη του όμως για τα ζώα είχε ξεκινήσει από πολύ μικρή ηλικία. «Κάθε Κυριακή –θυμάται– πηγαίναμε με τον πατέρα μου στο ζωολογικό κήπο του Καΐρου για να δω και να θαυμάσω τα ζώα. Με ρωτούσαν, «μα καλά, δεν βαρέθηκες κάθε Κυριακή να βλέπεις τα ίδια ζώα;» κι εγώ έδινα πάντα την ίδια απάντηση, «όχι, δεν βαρέθηκα!».
Φυσικό επακόλουθο ήταν η ενασχόλησή του με τα σκυλιά...

Ο χώρος
Είναι προσεγμένος, καθαρός κι όπως είπα πιο πριν, εντυπωσιακός. Ιδίως τώρα που ανοίγει ο καιρός, είναι ένα από τα ιδανικά μέρη για καφέ με το σκύλο σου! Η πισίνα δεσπόζει στο κέντρο του χώρου υποδοχής και το μπαράκι με τις αναπαυτικές καρέκλες και φυσικά… το μπάρμπεκιου για τις δύσκολες ώρες!
Μπαίνοντας στο κτήμα, δεξιά και αριστερά, βρίσκονται δύο μεγάλοι στίβοι εξάσκησης με όλα τα απαραίτητα για τη σωστή εκπαίδευση του σκύλου.

Ο σκύλος
Είναι ένας και είναι Γκρένενταλ. Γιατί όμως; Γιατί έχει ισχυρή προσωπικότητα, σπιρτάδα κι ευλυγισία. Αν και ασχολήθηκε με τα Ροτβάιλερ (για 10 χρόνια) και με τους Γερμανικούς Ποιμενικούς, η φυλή που τον έχει κατακτήσει είναι αυτή. Τρέφει μεγάλη εκτίμηση στους γερμανικούς και ασχολείται μ’ αυτούς, αλλά πρώτοι στην (άτυπη) λίστα του είναι οι βελγικοί.

Εκτροφέας
που να μην έχει τουλάχιστον κάποια σχέση με την εκπαίδευση, καλό θα ήταν ν’ αλλάξει επάγγελμα! Αυτό το είπε πριν 10 χρόνια σε μια συνέντευξή του και το υποστηρίζει ακόμα. Μία φράση που ακούγεται «σκληρή», αλλά έχει μεγάλη δόση αλήθειας.
Κάτι άλλο που τον φέρνει σε ευθεία γραμμή και με άλλους συναδέλφους του είναι το ότι δεν θέλει να ξεχωρίζει τους σκύλους σε «εργασίας» και «μορφολογίας». Δυστυχώς, όμως, είναι κάτι που συμβαίνει παγκοσμίως και δεν μπορεί να γίνει κάτι για ν’ αλλάξει.
Από την άλλη, η εκτροφή/αναπαραγωγή είναι μία δύσκολη υπόθεση και τα πάντα γίνονται με πολύ κόπο αλλά και αρκετό χρόνο.

Το Παλμαρέ
του είναι πολύ πλούσιο και ξεκινά από το 1991. Την πρώτη έκθεση του Κ.Ο.Ε. στην οποία ο σκύλος του είχε λάβει το βραβείο του «Καλύτερου Έκθεσης». Έχει λάβει μέρος σε εκθέσεις σχεδόν σ’ όλον τον κόσμο κι έχει διακριθεί πάρα πολλές φορές. Επίσης έχει παρακολουθήσει σεμινάρια σε Ευρώπη και Αμερική όσον αφορά την εκπαίδευση (κατά κύριο λόγο) και τη συμπεριφορά των σκύλων.

Η επόμενη γενιά
κι εννοώ τον –πρόσφατα απολυθέντα από το στρατό– Αλέξανδρο Ιωαννίδη, βαδίζει σε καλά χνάρια. Πραγματικά τον χάρηκα γιατί είδα ένα «παιδί» με γνώσεις, θέληση και άποψη. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ο πατέρας ζήταγε την άποψη του υιού για το πώς θα παρουσιάσουν κάτι. Πιστεύω ότι ο Αλέξανδρος θα είναι άξιος συνεχιστής του εκτροφείου “Clever Canin”.

Εκτροφή, εκπαίδευση, αλλά και πανσιόν
Όλα σε ένα, νοικοκυρεμένα (για να δανειστώ ένα τηλεοπτικό σλόγκαν). Αξίζει να τον δεις από κοντά και να συζητήσεις μαζί του για ό,τι σε απασχολεί σχετικά με το σκύλο. Άλλωστε είναι δεδομένο ότι αν δεν συζητήσετε, δεν θα συνεργαστείτε… Πρέπει να τον «κερδίσεις» κι αυτός με τη σειρά του θα κάνει το καλύτερο για τον αγαπημένο σκύλο σου.