H σχέση σκύλου-ιδιοκτήτη στην πόλη όπως την ορίζει ο νόμος, η καρδιά και η ηθική μας.
Η κυνοφιλία αναπτύχθηκε παράλληλα με τα μεγάλα αστικά κέντρα, κι ο σκύλος στην πόλη έπαψε πια να φυλάει κοπάδια ή να κυνηγά για να βρει τροφή. Στην πόλη στέκεται δίπλα στον άνθρωπο ως φύλακας, βοηθός ατόμων με ειδικές ανάγκες, και κυρίως ως σύντροφος. Η καλή συμπεριφορά του όμως, έχει να κάνει πρώτα με την εκπαίδευση του ιδιοκτήτη του.

Ο νομοθέτης
Ο σκύλος ορίζεται από το νόμο ως "ζώο συντροφιάς" και ξεκαθαρίζει ότι ζώα συντροφιάς είναι οι σκύλοι που χρησιμοποιούνται για κυνήγι, για φύλαξη προβάτων και χώρων, για την προστασία ατόμων με ειδικές ανάγκες και οι σκύλοι έρευνας και διάσωσης, καθώς και κάθε ζώο -εξυπακούεται και κάθε σκύλος- συντηρείται από τον άνθρωπο κυρίως μέσα στην κατοικία του για λόγους ζωοφιλίας ή λόγους συντροφιάς.
Τη σχέση ιδιοκτήτη-σκύλου στην πόλη, εκτός από την υπευθυνότητα του ιδιοκτήτη, την ορίζει και ο νόμος ξεκάθαρα, άσχετα αν δεν τηρείται ούτε από τους πολίτες, ούτε από το κράτος.
Στην εφημερίδα της κυβέρνησης (Αρ. Φύλλου 191 22/07/03, Νόμος υπ' αριθμόν 3170, Άρθρο 2) αναφέρεται ότι:
•    Ο ιδιοκτήτης σκύλου υποχρεούται να μεριμνά για: α) τη σήμανση και την καταγραφή του σκύλου του. Το περίφημο τσιπάκι-ηλεκτρονική ταυτοποίηση που πρέπει να βάλουμε όλοι στο σκύλο μας για τον περιορισμό των εγκαταλελειμμένων ζώων από ασυνείδητους ιδιοκτήτες, την ανεύρεση χαμένων σκύλων και τον περιορισμό των κλεμμένων.
•    Ο ιδιοκτήτης μεριμνά για την ευζωία και την ετήσια τουλάχιστον κτηνιατρική εξέταση του σκύλου του.
Υποχρέωση νομική, λοιπόν, ο ετήσιος εμβολιασμός και ηθική η παρακολούθηση της υγείας του σκύλου μας γι' αυτό και όταν ανησυχούμε για κάτι, κατευθείαν στο γιατρό. Το να πηγαίνουμε και μια-δυο φορές το χρόνο και χωρίς κάποιο λόγο να του ρίχνει μία ματιά ο κτηνίατρος δεν είναι κακό, ιδιαίτερα αν είναι μεγάλος σε ηλικία και ίσως έτσι να προλάβετε κάποιο πρόβλημα υγείας στη γέννησή του